14 Nis 2014

Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizi Davası

0 Yorum

Tanıma; yabancı bir mahkeme kararının tanınması, onun kesin hüküm kuvvetinin tanınacak ülkeye de teşmili anlamına gelir. Yabancı bir mahkeme kararının tenfizi ise onun icra edilebilirliği demektir, yabancı mahkeme ilamının tenfiz edilen ülkede tanınarak icra edilebilir hale gelmesidir. Bu yüzden tenfiz kararı niteliği itibariyle tanımayı da içerir.

Tanımada ise icra edilebilirlik değil o ilamdan kesin delil veya kesin hüküm olarak yararlanma durumu vardır. Tenfiz edilmemiş sadece tanınmış bir karar kesin hüküm kuvvetini kazanmakla beraber icra edilemez. Bir kararın Türkiye’de icra edilebilmesi için mutlaka tenfizine karar verilmesi gerekecektir. Ancak her yabancı mahkeme ilamının tenfizi gerekmez. Bir işi yapmaya, yapmamaya, bir şeyi vermeye ilişkin olmayan yabancı mahkeme ilamlarının tanınması yeterlidir. Yabancı mahkeme ilamının bir işi yapmaya – yapmamaya veya bir şey vermeye ilişkin ise o zaman bu ilam tenfize konu olur.

Genel Özellikler

  • Tanıma ve tenfiz davaları hasımlı davalardır ve davalı; yabancı mahkemenin verdiği kararda yer alan karşı taraftır. Bu yüzden dava dilekçesinde davalının belirtilmesi zorunludur.
  • Tanıma ve tenfiz davaları yabancı ülkede görülmüş olan davadan farklı bir dava olduğu için tanıma ve tenfiz davasında yabancı ülkede süren yargılama açısından milletlerarası derdestlik itirazı ileri sürülemez.
  • Dava duruşmalı olarak görülür. Mahkemenin verdiği karar temyiz edilebilir ve kararın temyiz edilmesi icrasını durduracaktır.
  • Tanıma ve tenfiz davaları mutlaka usulüne uygun davetiyeyle birlikte açılacak duruşma yapılarak görülür, evrak üzerinden karar verilemez.
  • Dava basit yargılama usulüne tabidir. Dolayısıyla davalı ilk duruşmaya kadar cevap verebilecektir.
  • Bu davalar adli tatilde de görülebilir.
  • Dava açan yabancı gerçek kişiler, yargılama giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır. Ancak mahkeme bu kişileri karşılıklılık esasını gözeterek teminattan muaf tutabilir.
  • Davanın yabancı tarafının kendi ülkelerindeki adresi araştırılmadan İlânenTebligat yapılamaz.
  • Tanıma ve tenfiz talebi yabancı mahkemenin kararındaki unsurlarla sınırlıdır ve aşan talepler reddedilir.
  • Tanıma ve Tenfiz kararı ile birlikte yabancı mahkeme ilamı kesin hüküm ve kesin delil kuvvetine sahip olur ve Türk mahkemeleri tarafından verilmiş ilam gibi işlem görür.
  • Boşanma ile ilgili karar Türk mahkemeleri tarafından tanınıncaya ve tanıma kararı kesinleşinceye kadar evlenme hukuken hükmünü devam ettirir.
[yukarı]